ਮੋਦੀ ਇੱਕਜੁੱਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ
ਲਿਬਰਲਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਹਿੰਦੂ ਪੁਨਰ-ਉਥਾਨ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਖੈਰ, ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕਦੇ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਸ ਥੋੜਾ ਸੁਸਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਠਣ ਲਈ ਇੱਕ ਢੁਕਵੇਂ ਪਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰਾਨਸੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ "ਮੈਂ ਨਾ ਆਇਆ ਹੂੰ, ਨਾ ਮੁਝੇ ਕਿਸੀ ਨੇ ਭੇਜਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਗੰਗਾ ਨੇ ਮੁਝੇ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ!"
ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜੇ, ਝੁਕਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਡੁੱਬਕੀ ਲਈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਭਰਿਆ ਅਤੇ ਉੱਠਿਆ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਰਬ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਆਸਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਨੇੜੇ ਸੀ।
ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੋਦੀ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀ ਧੂਮਧਾਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਇਸ ਨਿਯਤੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੱਥੀਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਭਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਊਰਜਾਵਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ।
ਪਰ ਕੀ ਹਿੰਦੂ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਸਨ - ਜਾਤ, ਭਾਸ਼ਾ, ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ? ਉਹ ਇੰਨੀ ਅਚਾਨਕ ਕਿਵੇਂ 'ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ' ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋ ਗਏ?
ਖੈਰ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸੇ ਲਈ, ਭਾਰਤ ਭਗਤ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਭਾਰਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਭਾਰਤ ਮਾਤਾ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੁੰਜ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਤਰਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ।
ਉਸਨੂੰ ਭੂਗੋਲਿਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਹਿਮ-ਪਰਬਤ (ਹਿਮਾਲਿਆ) ਅਤੇ ਇੰਦੂ-ਸਾਗਰ (ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਿੰਦੂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ, ਅਸਮਾਨ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਰੁੱਖਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਨ, ਇਸ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਪਾਰ "ਵੀਜ਼ਾ-ਰਹਿਤ" ਯਾਤਰਾ ਪਰਮਿਟ ਸਨ, ਪੂਜਾ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਮੇਲੇ।
ਪੂਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਭਜਨ, ਗੀਤ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁੱਲ ਜਾਂ ਅਖੰਡ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਲੇਖਕ ਕਿਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਜਾਂ ਕਿਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਨਜ਼ਾਰੇ ਜਾਂ ਸੰਤ ਸਨ।
ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੱਕਜੁੱਟ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਪਰਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਕਮ ਦੇਸ਼ਭਗਤ ਸੱਦਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਇਹ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਲੱਖਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਾਮਰਾਜ, ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਸਭ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਹਿੰਦੂ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਸਭਿਅਕ ਆਚਾਰ, ਜਾਂ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਬਿਨਾਂ ਝਿਜਕ, 550 ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਿਆਸਤਾਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਰੰਤ ਭਾਰਤ ਸੰਘ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅੱਜ ਦੇ ਹਿੰਦੀ (ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ) ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਵਿਚਾਰ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਲਪਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਜ਼ੀਰੋ-ਸਮ ਗੇਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਈਸਾਈ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੂਲ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਮੋਦੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਖੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਵੱਖਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।
ਸਰਦਾਰ ਵੱਲਭਭਾਈ ਪਟੇਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕਜੁੱਟ ਕੀਤਾ, ਮੋਦੀ ਨੇ ਹੁਣ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ Kevin M Shah — KNN Blog ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ
ਮੂਲ ਪੋਸਟ ਪੜ੍ਹੋ