તે સંસ્થાનવાદને દફનાવો

વાસ્તવિકતા એ છે કે હિંદુ ધર્મ ધર્મ નથી પણ એક દર્શન છે. તે કોઈપણ એક સિદ્ધાંતમાંથી આવતો નથી; તે બિન-પ્રિસ્ક્રિપ્ટિવ છે.

તે આત્મા, જન્મ, પુનર્જન્મ, ચેતના, માનવ સ્વભાવ અને સમગ્ર બ્રહ્માંડ સહિત પ્રકૃતિ સાથેના તેના સંબંધ વિશે છે. અહીં, ભગવાન અને ભગવાનની તમામ રચનાઓ ભળી જાય છે, એટલે કે, એક અને સમાન છે.

સંસ્થાનવાદીઓ એ સમજવામાં નિષ્ફળ રહ્યા કે હિંદુ ધર્મમાં ભગવાન, પવિત્ર સ્થળ, પવિત્ર પુસ્તક, પવિત્ર દિવસ વગેરેના સાંકડા, એકલ, અચળ ખ્યાલો નથી, જે એકેશ્વરવાદી ધર્મોનો સાર છે. 

હિંદુઓમાં મુક્તિ માટેની પદ્ધતિઓ પર કોઈ સત્તાધિકારી કે દાવેદારો નથી અને દરેક વ્યક્તિ તેની પોતાની પદ્ધતિ કે સમજણના આધારે શોધક છે, જે કોઈપણ મુલાકાતી માટે રસપ્રદ હોવું જોઈએ. 

આવા હિંદુઓના અંતરાત્મામાં નિંદા, ધર્મત્યાગ, ધર્મત્યાગ અને તેની સજા જેવી વિભાવનાઓ વિદેશી છે. 

આનાથી બ્રિટિશરો સંપૂર્ણપણે મૂંઝાઈ ગયા. 

પ્રાચીન ભારતમાં, હિંદુઓ અને અન્ય ધર્મો વચ્ચે કોઈ સંઘર્ષ નહોતો જ્યાં સુધી અન્ય ધર્મોએ હિંદુઓને પ્રલોભન અથવા બળજબરીથી રૂપાંતર દ્વારા "બચાવવા" નું બીડું ન ઉઠાવ્યું. 

રાજ્ય અને હિંદુ ધર્મ વચ્ચે કોઈ સંઘર્ષ નહોતો, ન તો અહીં કોઈ "પવિત્ર યુદ્ધો" થયા હતા, જે બધું પશ્ચિમમાં થયું છે.

આનાથી બ્રિટિશરો આશ્ચર્યચકિત થઈ જવા જોઈતા હતા. 

પરંતુ મન જેનો ભેદ પારખી શકતું નથી, તે આંખ જોઈ શકતી નથી. 

તેમના મતે, વિધર્મીને બચાવવાનો હતો. 

સંસ્થાનવાદીઓએ હિંદુ ધર્મમાં બહુમતીને સમજવાને બદલે જોયું કે પૂજાની કોઈ પ્રમાણભૂત પ્રથા નહોતી.

એનો અર્થ હતો શોષણ કરવાની તક, અને તેમણે તે કર્યું અને કેવી રીતે!

તેમણે માન્યું કે હિંદુ મંદિરોના ચાર દિવાલોની બહાર લગભગ બધું જ બિનસાંપ્રદાયિક ગણી શકાય અને કાયદા અને રાજ્યના દખલગીરીને પાત્ર છે. તેથી, મંદિરમાં ભગવાનની પૂજા વિશ્વાસુઓના ક્ષેત્રમાં છે, પરંતુ પ્રશાદ, જેને છૂટી રીતે ભગવાનના કૃપા પ્રાપ્ત ભોજન અર્પણ/આશીર્વાદ તરીકે અનુવાદિત કરવામાં આવે છે, તેનું વેચાણ રાજ્ય દ્વારા અવિશ્વાસુઓને કરારબદ્ધ કરી શકાય છે, ભલે તે ફક્ત વિશ્વાસુઓ દ્વારા જ સેવન કરવામાં આવે. 

વિચારો!

હિંદુ ધર્મ મંદિરમાં શરૂ થતો નથી અને સમાપ્ત થતો નથી; તે જીવનશૈલી છે. હકીકતમાં મંદિરો માત્ર 3,000 વર્ષથી અસ્તિત્વમાં હોવાનું કહેવાય છે. હિંદુઓનો ઇતિહાસ તેના કરતાં ઘણો જૂનો છે. 

મંદિર પરિસર પણ ભાગ્યે જ માત્ર પૂજાનું સ્થળ હતું. તે સમુદાયિક મેળાવડા માટે એક મોટા સંકુલ સાથેનું કેન્દ્રીય પ્રવૃત્તિ સ્થળ હતું. ત્યાં રહેવાસીઓ, કારીગરો અને કલાકારો, તેમજ વ્યાપારી પ્રવૃત્તિઓ થતી હતી.

સુંદર સ્થાપત્ય ડિઝાઇન અને એન્જિનિયરિંગ અજાયબીઓ તેની USP હતી. 

બ્રિટિશરો માટે, ભગવાન તેમની રચનાથી અલગ હતા, તેથી ધાર્મિક અને બિનસાંપ્રદાયિક વિભાજન આવશ્યક હતું. 

હિંદુઓ માટે, ભગવાન સર્વવ્યાપી છે. 

બ્રિટિશરોએ જે તૂટ્યું નહોતું તેને ઠીક કરવાનું શરૂ કર્યું. 

બ્રિટિશરોએ લગભગ 200 લાંબા વર્ષો સુધી શાસન કર્યું!

તે સમયગાળા દરમિયાન, તેમણે માત્ર જમીન પર કબજો કર્યો ન હતો, પરંતુ તેમની શિક્ષણ પ્રણાલી દ્વારા ભારતના લોકોના મન પર પણ કબજો કર્યો હતો. 

તેમણે સક્રિય ધર્માંતરણ દ્વારા થોડા લોકોને ખ્રિસ્તી ધર્મમાં લીધા અને "મેકોલેઝમ" તરીકે ઓળખાતા શિક્ષણ દ્વારા થોડા વધુ લોકોને લીધા.

"બેરન" મેકોલેના પોતાના શબ્દોમાં:

“આપણે આપણા અને આપણે જે લાખો લોકો પર શાસન કરીએ છીએ તેમની વચ્ચે દુભાષિયા બની શકે તેવા વર્ગનું નિર્માણ કરવા માટે શ્રેષ્ઠ પ્રયાસ કરવો જોઈએ; લોહી અને રંગે ભારતીય, પરંતુ રુચિ, મંતવ્યો, નૈતિકતા અને બુદ્ધિમાં અંગ્રેજ વ્યક્તિઓનો વર્ગ.”

તે એક શિક્ષણ પ્રણાલી હતી જે ભારતમાં સ્થાનિક અથવા સ્વદેશી તમામ બાબતો પ્રત્યે તિરસ્કારને મુક્ત કરવા માટે હતી, પછી ભલે તે તેમની ભાષા, જ્ઞાન, માન્યતાઓ, રિવાજો, સંસ્કૃતિ, કપડાં, શ્રદ્ધા અને પ્રથાઓ હોય.  

તેમણે બતાવ્યું કે જે કંઈ સારું હતું તે તેમનું હતું, અને જે કંઈ ખરાબ હતું તે સ્થાનિકોના પોતાના કારણે હતું, જેમાં તેમની સંસ્કૃતિનો પણ સમાવેશ થાય છે. 

ઉપનિવેશવાદ એ સત્તાની લાંબા સમયથી ચાલતી પેટર્નને દર્શાવે છે જે ઉપનિવેશવાદીઓને કારણે ઉદ્ભવી હતી, પરંતુ જે ઉપનિવેશવાદી વહીવટની કડક મર્યાદાઓથી પણ આગળ સંસ્કૃતિ, આંતરવિષયક સંબંધો અને જ્ઞાન ઉત્પાદનને વ્યાખ્યાયિત કરે છે. 

આમ, ઉપનિવેશવાદ ઉપનિવેશવાદી શાસનમાંથી બચી જાય છે, જ્યાં લોકો માને છે કે પશ્ચિમની તમામ વસ્તુઓ અદ્ભુત અને સમજદાર છે.

અહીંથી ઘણી સંપત્તિ અને જ્ઞાન લૂંટાઈ ગયું હતું. જે સ્પષ્ટ હતું તેને સ્પષ્ટ કરવા માટે, તેમણે 'લૂંટ' શબ્દ પણ ચોરી લીધો અને તેને અંગ્રેજી ભાષામાં અપનાવી લીધો!

તે પ્રકારના કાર્યસૂચિ-આધારિત, ઉપદેશાત્મક શિક્ષણથી પ્રભાવિત થઈને, ભારતના લોકોએ તેમના મુખ્ય મૂલ્યો સાથે સમાધાન કરવાનું અને બલિદાન આપવાનું શરૂ કર્યું. 

તે ઉપનિવેશવાદ ક્યારેય અમને છોડી ગયો નથી. અંગ્રેજીપણું અમારી સમૃદ્ધિ માટેની ટિકિટ બની ગયું. 

અમારામાંથી કેટલાક કે જેમની પાસે ઓછી પ્રતિભા કે કૌશલ્ય છે તે હજુ પણ શ્રીમંત છે કારણ કે અમે સારી અંગ્રેજી બોલીએ છીએ, જે અત્યાચારીની ભાષા છે, જેનો મોટો ભાગ આપણા દેશવાસીઓ સમજી શકતા નથી.